Od początku tego roku obowiązuje zakaz używania w pojazdach żółtych świateł drogowych, mijania i pozycyjnych przednich. Diagnosta wykonujący badanie techniczne, w razie stwierdzenia w pojeździe żółtych świateł, wyda nam zaświadczenie o negatywnym wyniku badania, natomiast policjant w razie zauważenia uczestnictwa takiego pojazdu w ruchu drogowym zatrzyma dowód rejestracyjny i nałoży mandat karny w wysokości 200 zł.

Wielu kierowców nie popiera zmian wprowadzonych przez Ministra. Podczas bardzo złej pogody światło żółte znacznie lepiej oświetla drogę, nie oślepiając przy tym nadjeżdżających z naprzeciwka kierowców. Długość fali emitowanej przez to światło jest najbardziej przyjazna dla ludzkiego oka. Doskonały efekt uzyskujemy oświetlając drogę światłem żółtym selektywnym zarówno podczas gęstej mgły, obfitego deszczu lub śnieżycy.

Wszelkie szczegóły przepisów dotyczących zmian wyposażenia pojazdów można uzyskać w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja 2009 r. (Dz. U. 2009 Nr 75 poz. 639) z którym możemy zapoznać się pod adresami:

- http://lex.pl/serwis/du/2009/0639.htm
- http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20090750639

Niewątpliwie w/w sytuacja może być dla nas szokiem, zwłaszcza gdyż pierwsza rzecz, która przychodzi nam na myśl to właśnie kradzież.

Nasze auto może zostać odholowane przez służby porządkowe, co ściśle określone jest w art. 130a Prawa o ruchu drogowym, w którym zapisane jest m.in., iż pojazd zostanie odholowany na koszt właściciela, w przypadku pozostawienia w miejscu, w którym jest to zabronione, utrudnia on ruch oraz zagraża bezpieczeństwu na drodze. Dodatkowo służby porządkowe mają prawo do odholowania także wtedy, gdy kierowca porusza się pod wpływem alkoholu.

Na drogach publicznych interweniuje głównie straż gminna lub miejska. Istnieje natomiast pomysł nowelizacji przepisów, który rozszerzy jurysdykcję strażników oraz policji dodatkowo o obszar dróg wewnętrznych. Obecnie tabliczki ostrzegające przed odholowaniem pojazdu, wywieszone na terenie prywatnym (centra handlowe) lub drogach wewnętrznych nie uprawniają do interwencji zarówno straży miejskiej oraz policji. Za ewentualne łamanie przepisów w tych miejscach odpowiada właściciel drogi i od niego zależy dalsza procedura postępowania w tego typu przypadkach.

Odmienne procedury istnieją w przypadku służb publicznych. Określa je rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, precyzujące kiedy zaparkowane auto lub porzucone przez właściciela kwalifikuje się do odholowania. Policja oraz straż miejska mają wówczas obowiązek wydania pisemnej dyspozycji usunięcia pojazdu. Organy te informują się nawzajem o fakcie odholowania auta. Samochody głównie odholowywane są przez firmy zewnętrzne. Takich firm obsługujących większe aglomeracje z reguły jest kilka. Auto po odholowaniu trafia na jeden z parkingów depozytowych, które znajdują się najczęściej na obrzeżach miast.

Pojazd można oczywiście odzyskać. Kierowca musi jednak przygotować się na wydatek rzędu 100 – 1000 zł, w zależności od popełnionych wykroczeń. Kolejną opłatą – jest opłata stała za usunięcie pojazdu. Jej wysokość jest ustalana z góry przez władze regionalne. W jej skład wchodzi m.in. koszt holowania pojazdu (np. w Warszawie wynosi 388 zł, w Krakowie natomiast 183 zł). Dodatkowo należy uiścić opłatę za pobyt auta na parkingu. W zależności od miasta, wysokości opłat oraz kolejność procedur towarzyszących przy odbiorze auta jest zróżnicowana. Warto dodać, iż nie należy odwlekać odbioru auta z parkingu depozytowego, koszt postoju nie jest bowiem tani. Są to przeważnie kwoty w granicach 8-30 zł, za każdą rozpoczętą dobę (Warszawa 28 zł, Kraków 12,20 zł, Gdańsk 20 zł).

Wczoraj na Al. Zjednoczenia patrol ruchu drogowego chciał zatrzymać do kontroli kierującego porsche, który przekroczył dozwoloną prędkość. Miał na liczniku 71 km, o ponad 20 więcej niż mówią przepisy [mógł dostać 200 zł mandatu i 4 punkty karne - przyp. red.] Na widok policjantów kierujący zaczął uciekać. Jechał z bardzo dużą prędkością, przekraczającą 200 km/h, wymuszał pierwszeństwo przejazdu, zmuszał innych kierujących do gwałtownego hamowania i zjechania na pobocze. Przejazdy przez podwójną ciągłą, wyprzedzanie na trzeciego, wyprzedzanie na skrzyżowaniu, nieustąpienie pierwszeństwa, niezatrzymania się przed znakiem stopu- pirat czuł się bezpiecznie w terenówce i nie zważał na auta jadące z naprzeciwka. Spychał je na pobocze, przejeżdżał przez wysepki wyłączone z ruchu. W sumie kierujący popełnił 12 wykroczeń drogowych i 2 przestępstwa.

Mężczyzna został zatrzymany w podzielonogórskiej Raculi, kiedy to wysiadł z samochodu i zaczął uciekać. Po zatrzymaniu przez policjantów kierujący był agresywny i policjanci musieli mu założyć kajdanki. Kierującym okazał się 43-letni mężczyzna. Badanie na zawartość alkoholu w organizmie wykazało u niego prawie 0,4 promila. Trafił do policyjnej izby zatrzymań, a samochód zabezpieczono na parkingu strzeżonym.

W sumie 43-letni kierujący popełnił 12 wykroczeń drogowych. Policjanci wyliczyli mu skrupulatnie wszystkie- razem 119 punktów karnych. Odebrali prawo jazdy i przekazali cały materiał do zielonogórskiej prokuratury. Ich zdaniem kierowca brawurową jazdą wyczerpał znamiona przestępstwa art. 173 KK – sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy w ruchu lądowym. Grozi mu za to od roku do 10 lat więzienia. Za znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej policjantów – do 3 lat.

Podstawowa informacja, szczególnie istotna dla tych, którzy łatwo się stresują, jest taka, że skróci się czas jazdy po mieście. Zamiast obowiązujących dotychczas obowiązkowych 40 minut, sprawdzian umiejętności praktycznych może potrwać 25 minut. Tyle bowiem, zdaniem specjalistów, wystarczy, by ocenić poziom przygotowania do poruszania się w ruchu drogowym. Nie oznacza to, że wszyscy będę jeździć krócej o 15 minut- jeśli egzaminator uzna to za niezbędne, może zdecydować o wydłużeniu jazdy.

Kolejna innowacja dotyczy oczekiwania na przystąpienie do egzamin. W rzeczywistości bywało tak, że z uwagi na przepełnienie WORD- ów, często trzeba było czekać dwa miesiące lub dłużej. Najnowsze przepisy mówią, że pierwsza próba nie może odbyć się później, niż 30 dni do rejestracji. Jeśli jednak powinie się nam noga, będziemy musieli uzbroić się w cierpliwość na dłużej na miesiąc. Skrócona została część egzaminu, dotycząca samodzielnej kontroli pojazdu. Kandydat na kierowcę będzie losować dwa elementy, które trzeba zlokalizować i sprawdzić oraz opisać egzaminatorowi w ciągu 5 minut. Jeśli zdający się pomyli, zostanie mu uznany pierwszy błąd i będzie jeszcze raz losować dwa podzespoły auta.

Nie będzie już bezterminowych praw jazdy. Maksymalny okres ważności dokumentu kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T wyniesie 15 lat. Kierowcy kategorii: C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, lub D+E będą musieli odnawiać prawo jazdy co pięć lat. Jeśli będziemy chcieli zachować swoje uprawnienia, konieczne będzie przeprowadzenia badań lekarskich i psychologicznych.

Najwcześniej na prawo jazdy będzie można zdawać w wieku 14 lat. Otrzymamy wówczas dokument kategorii AM, który uprawni do jazdy motorowerami. Po 16. urodzinach możemy się starać o prawo jazdy kategorii A1 i B1, na quady i motocykle o pojemności nie większej niż 125 cm sześć. Po 18. – kategorii A2, na motocykle o mocy nie większej niż 35 kW (47,6KM) i stosunku mocy do masy nie przekraczającym 0,2 kW/kg; oraz trójkołowce o mocy maksymalnej 15 kW. Najmocniejsze ścigacze i choppery będą dostępne w wieku 20 lat, jeśli od dwóch będziemy posiadaczami prawa jazdy kat. A2, albo dopiero w wieku 24 lat, jeśli wcześniej nie jeździliśmy na motocyklu – pisze Gazeta. Ograniczenia wiekowe czekają też kandydatów na kierowców ciężarówek i autobusów: ukończone 20 lat na prawo jazdy kat. C i 24 lata na prawo jazdy kat. D.

Bez wątpienia bardzo ważnym elementem decydującym przy finalnej wycenie auta jest kurs walut. Większość koncernów oczekuje, naturalnie, zapłaty w euro, ewentualnie w dolarach. Wobec tego ceny zależne są od ciągłych zawirowań na rynku walut. Przykładowo europejska waluta na początku roku kosztowała aż 4,9 zł, zaś obecnie kurs wynosi około 4,4 zł. Importerzy mogą więc się cieszyć, jednakże nie z tego, że oznacza to dla nich duży zysk. Pozwoli im to na odzyskanie różnicy, jaką wcześniej stracili (wynoszącej w analizowanym przypadku bagatela 10 000zł!).

Abstrahując od pozycji złotówki, państwo polskie pobiera od kupującego „haracz” w wysokości ponad 1/3 ceny, jaką płacimy w salonie, co stanowi ponad 18% więcej, niż możemy zapłacić w salonach w dilerskich na terenie Niemiec. Jak widać, to wcale nie dilerzy dążą do tego, by jak najwięcej pozostało w ich kieszeniach (choć na pewno wystarczająco o to dbają), ale nasze opiekuńcze państwo, które z takim pietyzmem dba o swoich obywateli.

A samochody używane? Po pierwsze, dilerzy mają legalnie działające firmy, a większość handlarzy sprzedających na giełdach to osoby sprzedające w imieniu „Niemca”. Importer ma obowiązek opłacić akcyzę w ciągu 5 dni, co wiąże się z zamrożeniem pieniędzy i stratą przy wahaniu kursu, a handlarz unikając legalności – unika tych obostrzeń. Upraszczając- dobrzy, działający zgodnie z prawem, dostają po karku, zaś tym, którzy oszukują, wszystko uchodzi płazem. Łatwiej przecież zorganizować kontrolę w dużej renomowanej firmie, niż prześwietlać giełdę. Sprzedający na niej traktują swój bezprawny proceder jako dodatek do zwykłej pensji, działający uczciwie nie mogą pozwolić sobie na nadszarpnięcie dobrego imienia firmy.

Pokrzepieni tą wiedzą ruszajmy po nowe samochody. Dla jednego „nowe” oznaczać będzie „kupione w salonie”, dla innych zaś- cichą transakcję pod miastem, tak, by nikt się nie dowiedział.

Pierwszym czynnikiem, co wydaje się jak najbardziej normalne, jest wycena wartości pojazdu przez centralę. Jest to wartość stała dla wszystkich państw, na których dany model się pojawia. Jej negocjacje są w zasadzie niemożliwe. Nie ma bowiem ku temu żadnej logicznej podstawy.

Kolejny etap związany jest z kwestią podatków. Tu właśnie powstają największe różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Na przykład w przypadku, kiedy ten sam samochód o pojemności ponad 2000 ccm trafia na rynek polski i niemiecki, z uwagi na akcyzę istniejącą w naszym państwie, cena w Polsce będzie wyższa o ok 18,6%. Dla porządku naszych obliczeń przyjmijmy, że analizujemy model oferowany przez koncern w cenie 20 000 euro. U nas będzie on na tym etapie kosztował więc 23 720 euro, za zachodnią granicą zaś ciągle tyle samo, co na początku.

Swoje „trzy grosze” (pomnożone w tym wypadku kilkanaście tysięcy razy) musi też odebrać diler oraz importer, osoba odpowiedzialna za stworzenie sieci sprzedaży i serwisu, oraz za reklamę centralną i reprezentowanie danego rynku w centrali. W Rzeczpospolitej prowizje te wynoszą 3-4%, co daje cenę 24 670 euro. W Niemczech prowizje są co prawda wyższe, dochodząc do 10%, aczkolwiek nadal w Federacja wartość samochody wynosi ok. 22 000 euro.

Ostatni etap kształtowania się ceny to doliczenie do kwoty bazowej podatku VAT. Ten jest różny w różnych państwach i kształtuje się w następujący sposób: Słowacja – 19%, Niemcy – 19%, Austria – 20%, Francja – 19,6%, Włochy – 20%, Polska – 22%, Hiszpania – 16%, Luksemburg – 15%, Zjednoczone Królestwo 17,5%. Tym samym opisywany model kupimy w Polsce za 30 100 euro, przekraczając zaś zachodnią granicę zapłacimy 26 180 euro.

Kontynuacja tematu w następnym artykule. Poruszymy tam kwestie dot m.in.:
wahania cen w zależności od kursu euro
sprowadzanych samochodów używanych

Częstym przewinieniem jest z całą pewnością wyprzedzenia na i przed przejściami dla pieszych, spowodowane małą ilością czasu i dynamicznym trybem życia Polaków mieszkających w większych miastach. Należy pamiętać, że w przypadku przyłapania nas na „gorącym uczynku” policjanci drogówki mogą obciążyć nasze konto 9 punktami karnymi. Punkt mniej grozi nam natomiast za nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się w oznakowanym miejscu. Jest to popularny błąd wielu kierowców, z którego często nie zdajemy sobie sprawy. Pamiętajmy, że karą obarczeni możemy zostać nie tylko w regularnym ruchu, ale także uczestnicząc w przejeździe na odcinku remontowanym, na którym ruchem kieruje specjalnie do tego powołana osoba. Niedostosowanie się do sygnałów świetlnych nam wydawanych wiąże się z 6 punktami karnymi, niezastosowanie się do znaków – maksymalnie z 5. Nieprawidłowe zachowanie się na skrzyżowaniu poprzez nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu innym pojazdów, bądź niepoprawna zmiana pasa, lub cofanie to kara z przedziału 4-6 punktów zgodnie z at. 90 i 92 k.w. Warto wspomnieć nieco o prędkości, gdyż zapewne ten aspekt jest najbliższy większości kierowców. Przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h obciąża nas 10 punktami karnymi, od 41 do 50 km/h – 8- i tak analogicznie mniej. Jazda z prędkością utrudniającą ruch innym kierowcom to 2 dodatkowe pkt do naszego konta. Złe wyprzedanie to średnio 5 pkt karnych, chyba, że odbywa się ono na przejazdach rowerowych, albo bezpośrednio przed nimi. Kara wzrasta wówczas do 8 pkt.

W artykule poruszone zostały problemy najczęstszych przewinień. Nieznajomość prawa szkodzi, a bezpośrednio pokrzywdzonymi po częstokroć bywamy my sami. Znajmy swoje prawa, ale nie zapominajmy też o bezpiecznej jeździe.

Mówiąc o OC, mamy na myśli wszelkie zobowiązania, jakie wybrany zakład ubezpieczeń przejmuje na siebie w skutek wyrządzonych osobom trzecim szkód, pod warunkiem, że podmiot jest formalnie zobligowany do ich przełożenia oraz naprawienia na podstawie odpowiedzialności deliktowej lub kontraktowej a także, w szerokim rozumieniu, za mechaniczne problemy wynikłe ze strony osoby trzeciej, za które strona ponosi odpowiedzialność przewidzianą przepisami prawa cywilnego Autocasco (AC) to natomiast ubezpieczenie bezpośrednie od pojazdów mechanicznych i od skutków ich permamentnego, bądź częściowego uszkodzenia, zniszczenia, bądź w skutek nielegalnego przejęcia mienia. AC to ubezpieczenie dobrowolne, można je kupić, ale kierowca nie jest w żaden sposób do tego zobligowany. Warto pamiętać jest, że im auto jest starsze, tym warunki umowy AC są mniej korzystne, co jest naturalną polityką wszystkich firm ubezpieczeniowych.

Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej należy wykupić w przypadku auta rejestrowanego w kraju po raz pierwszy. Zgodnie z literą prawa wymaga się, aby obowiązku tego dokonano najpóźniej w dniu rejestracji auta Jazda autem bez OC jest w Polsce zabroniona i może być jedynie tłumaczona ważną polisą zagraniczną.
Pytanie,które OC wybrać. Choć wydawałoby się, że firmy kuszą promocjami i prześcigają się w proponowanych kosztach, to niestety, w rzeczywistości, wszystkie proponują bardzo zbliżone warunki umowy. Krótko mówiąc, trzeba brać pod uwagę tylko cenę. Ta, u wiodących polskich ubezpieczycieli, nie powinna być wygórowana. Przed wykupieniem OC warto przejrzeć najnowsze propozycje lub spytać o ofertę agentów różnych firm, wszystko to, aby nie dać się oszukać naciągaczom. Miłych poszukiwań!

Dla wyliczenia składki najistotniejsze są zniżki z tytułu bezszkodowego przebiegu ubezpieczenia. Dopiero w następnej kolejności brane są pod uwagę inne elementy: region, w jakim auto jest zarejestrowane, pojemność jego silnika, wiek właściciela i współwłaścicieli, staż kierowcy, rok produkcji pojazdu, jego rodzaj i forma użytkowania.

Wiele firm promuje kobiety za kierownicą, doceniając to, że jeżdżą one bezpieczniej i rozważniej, powodując przy tym mniej wypadków. Jeśli więc masz żonę, zarejestruj pojazd na nią, niech ona będzie płatnikiem składki.

Warto również śledzić aktualne promocje, ponieważ w taki sposób można naprawdę wiele zaoszczędzić. Szczególnie dostrzegalne jest to w przypadku zakupu pakietu OC+AC. Np. zdarza się, że w takim wypadku kupując AC, otrzymamy OC za złotówkę. Agencje dbają też o stałych klientów, oferując kilku, nawet kilkunastoprocentowe zniżki przy podpisaniu umowy lojalnościowej, która zobowiązuje do korzystania z usług danej firmy przez kilka lat. W przypadku ubezpieczenia casco warto też zwrócić uwagę na wersję „mini”, zobowiązujące firmę do wypłaty odszkodowania tylko w pewnych sytuacjach, które wcześniej dookreśla klient.

Szczególną uwagę powinniśmy poświęcić wyborowi polisy wówczas, gdy ubezpieczamy pojazd inny, niż osobowy. Np. w przypadku ciężarówek stawka może być różna o kilka tysięcy złotych. Mniejsze różnice istnieją w przypadku motocykli, gdzie jeden z ubezpieczycieli ma jedną zamrożoną stawkę, a inny, podobnie jak rzecz się ma z „osobówkami”, cenę ustala indywidualnie.

Ciekawym jest też fakt, że często, ustalając koszty, firmy ubezpieczeniowe kierują się popularnością danych modeli… wśród złodziei. Przygotujmy się więc na to, że więcej zapłacimy za OC dla VW Passata czy Golfa, które są na szczycie listy najczęściej kradzionych aut.

Warto pamiętać, że nawet, jeśli mamy swego ulubionego agenta, opłacalne jest często przejrzenie innych ofert.

Bruksela ma w planach połączyć nowoczesnym systemem komputerowym rejestry kierowców i pojazdów poszczególnych państw Unii (w Polsce Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców – CEPiK). Jaki będzie tego efekt? Zabieg ten ułatwi policjantom, np. z Francji, identyfikację samochodów i jednośladów z zagranicy. Przyczyni się to w konsekwencji do zwiększenia możliwości nakładania i ściągania mandatów nałożonych na podstawie zdjęć z fotoradarów.

Obecnie, w przypadku kontroli drogowej poza granicami kraju, kierowca musi zapłacić mandat na miejscu, w obowiązującej w danym państwie walucie. Jeśli nie posiada przy sobie wystarczającej ilości gotówki, policjanci mogą zarekwirować mu auto.

Sprawa nieco się komplikuje, gdy podstawą do nałożenia mandatu staje się zdjęcie zarejestrowane przez fotoradar. – W przypadku obcokrajowców łamiących przepisy w Polsce, którym zostanie zrobione zdjęcie, nie mamy możliwości wyegzekwowania kary. Brakuje odpowiednich przepisów wykonawczych- mówi nadkom. Leszek Jankowski z Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji. Tak samo jest zresztą z naszymi obywatelami, którzy zostali uwiecznieni na fotoradarach w innym kraju. Czasami policja zagraniczna dociera do danych kierującego, lecz gdy ten odmówi przyjęcia mandatu, nie ma prawnych możliwości zastosowania wobec niego jakichkolwiek środków przymusu.

System proponowany przez KE miałby początkowo obejmować tylko część wykroczeń, takich jak: jazda bez pasów, ignorowanie czerwonego światła czy przekroczenie prędkości i jazdę pod wpływem alkoholu. Właśnie one, wg KE, są przyczyną ok 70% wszystkich wypadków.

Aby faktycznie w 2012 roku dyrektywa mogła zacząć obowiązywać, konieczna jest zgoda Parlamentu Europejskiego i Rady Europy. Z uwagi na pewne różnice prawne między członkowskimi państwami UE droga do tego może być długa. Na razie więc łamiący przepisy za granicą mogą po części spać spokojnie. Oby nie za długo!